Mostrando entradas con la etiqueta maternar. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta maternar. Mostrar todas las entradas

Comencem??? Empeazamos???

He estat des de dissabte desconectada, sense batería (ni carregadors!) intentant desconectar, parar, no fer res, no ha estat fàcil, però m'ha anat bé. Com costa parar, deixar-se portar, mirar, observar, estar-se quieta!!
No m'he centrat, no m'he endreçat, No he planificat, No he organitzat. Si he parat, Si he gaudit, Si he rigut, Si he jugat, Si he dormit, Si he parat... Necessitava fer-ho per començar demà cinquè, per a començar-ho descansades i sense preses, per a seguir agafant de la ma l'estiu i no esperar un any més per a gaudir plegats. El repte ara és, ho aconseguiré?? Bona Nit Families

He estado desde el sábado desconectada, sin batería (¡ni cargadores!) intentando desconectar, parar, no hacer nada; no ha sido fácil, pero me ha ido bien. Como cuesta parar, dejarse llevar, mirar, observar, ¡estarse quieta!
No me he centrado, No me he ordenado, No he planificado, No he organizado. Si he parado, Si he disfrutado, Si he reído, Si he jugado, Si he dormido, Si he parado... Necesitaba hacerlo porque mañana empezamos quinto, para empezarlo descansadas y sin prisas, para seguir cogiendo de la mano el verano y no esperar un año más para disfrutarlo juntos. El reto ahora es, ¿lo conseguiré? Buenas noches familias


Canviant


Una de les meravelles d'acompanyar és veure la transformació de la dona, de la família, com eren quan ens vam conèixer i com son un parell d'anys després, quan ens tornem a retrobar. I això, m'ha fet pensar molt en mí, i no, no sóc la mateixa de fa dos anys tampoc.

Fa deu anys estava embarassada, plena de desitjos i creences, que la Nora i el nostre dia a dia han anat confirmant o, de la manera més directe, desmentint. He anat aprenent, caminant, caient i aixecant-me en les mateixes ocasions, he conegut gent meravellosa i m'he allunyat d'altra.

La maternitat m'ha transformat, si, però també el pas del temps, i jo em vaig coneixent més i acceptant allò amb el que sí que m'agrada mostrar-me, i amb allò que no. Retan-me a superar-me, a aixecar-me. La maternitat m'ha regalat moltes coses, i tant, però jo també.

I avui amb un, el primer, pintallavis vermell que viatja amb mí, a la bossa, amb el Chal (un llibre fantàstic), una agenda i un bolígraf blau, em sento, potser més que mai, jo mateixa.





Una de las maravillas de acompañar es ver la transformación de la mujer, de la familia, como eran cuando nos conocimos y como son un par de años después, cuando nos volvemos a reencontrar. Y eso, me ha hecho pensar mucho en mí, y no, tampoco soy la misma de hace dos años.

Hace diez años estaba embarazada, llena de deseos y creencias, que Nora y nuestro día a día han ido confirmando o, de la manera más directa, desmintiendo. He ido aprendiendo, andando, cayendo y levantándome en las mismas ocasiones, he conocido gente maravillosa y me he alejado de otra.

La maternidad me ha transformado, si, pero también el paso del tiempo, y yo me voy conociendo más y aceptando aquello con el que sí me gusta mostrarme, y con aquello que no. Retándome a superarme, a levantarme. La maternidad me ha regalado muchas cosas, y tanto, pero yo también.

Y hoy con un, el primero, pintalabios rojo que viaja conmigo en el bolso junto c
on el Chal (un libro fantástico), una agenda y un bolígrafo azul, me siento, quizás más que nunca, yo misma.